De Koptische kunst en iconen

Koptische kunst is authentieke Egyptische kunst, geboren op Egyptische bodem, en met haar wortels in de oude Egyptische cultuur. Het is een populaire kunst, die de ware spirituele gevoelens van de Koptische kunstenaar uitdraagt.

In de Koptische kerk zijn iconen een essentieel onderdeel van het kerkgebouw. Ze bevinden zich aan de iconostase en aan de zijmuren. Deze toepassing was nooit louter uit decoratief oogpunt, maar had een evangelische boodschap en een educatieve rol, bijdragend aan het geloof in de kerk. Door hun simpele kleurentaal laten zij de mysterieën van de Evangeliën zien, illustreren zij de doctrines van de kerk, en maken zij de gelovigen voelen dat ze in de hemel zijn.

Sint Gregorius van Nazianzus ziet de iconen als net zo belangrijk als preken en teksten. Deze laatste twee kunnen als verbale iconen beschouwd worden. De iconen zijn illustratieve iconen, in een sinpele universele taal, die door iedereen begrepen wordt.

Iconen zijn instrumenten van de Heer. Zij helpen gelovigen bij het mediteren, geven het hart berouw, en laten de ziel naar de hemel oprijzen. Sint Maria van Egypte vertelt over haar berouw:

"Ik keek naar boven en zag de icoon van de Heilige Maagd Maria, en haar puurheid gaf mij berouw. Al mijn problemen en mijn zonden kreeg ik weer voor ogen. Ik knielde voor de icoon en vroeg de Heer om een tweede kans."

De Koptische artiest is een onderwijzer en prediker. Zijn kunst heeft een missie: het is niet slechts kunst, maar openbaring. De kunst geeft ziel en leven. In de iconen zijn niet de kunstenaars eigen gevoelens, maar die van de apostelen en kerkvaders verwerkt. De kunstenaar gebruikt wereldse elementen om het buitenwereldse te laten voelen. Hij verandert het materiële in het geestelijke.